نو شویم!
ناگهان
شیشه های خانه بی غبار شد
آسمان نفس کشید
دشت بی قرار شد
بهار شد !
سعید بیابانکی
سلام دوستان
این! آخرین آپ سال ۸۹ است!!( ۸۹ إ ! )
نمیدونم چه آرزویی کنم که همه دوستش داشته باشن... شاید عاقبت به خیری...
شما هم برای من دعا کنید....شاید عاقبت به خیری....
دارم فکر می کنم سال ۸۹ چه جوری بود واسم. هیچی یادم نمی یاد!
بهار؟؟؟؟چرا یادم نمی یاد(این از نظر روانشناسی یعنی چی؟؟!)
تابستون:یادمه سرم خیلی شلوغ بود... رانندگی..خوشنویسی...ورزش! تولدم ... کادو... روزه و خدا.
پاییز:رمان ...شعر... رضا امیر خانی.... حسین منزوی... دانشگاه!
زمستون:بیکاری کامل.... بیحوصلگی... ناراحتی.... بعضی جاهاش هم خنده!(اینجا هم رمان و
شعر خوندن ادامه داره! و دانشگاه هم همینطور سر جاش هست!)
چه حافظه ای دارم من!
یادم اومد!بهار رو میگم! مهمون داشتیم! نه!بیشتر یادم نمی یاد!مغزم هنگ کرده!
کنار سبزه و سکه ...کنار آب و آیینه..تموم لحظه های شب ...سکوتت هفتمین سینه! (موقع
تحویل سال اینو میخوندن!خیلی این ترانه رو دوست دارم) ! به خودم امیدوار شدم ! دیگه
حوصله ندارم بیشتر فکر کنم!
نمی دونم سال خوبی بود یا نه!
بگذریم! !
ان شاالله سال دیگه دوستام و خودم ارشد قبول شیم 
(آینده نگری رو داشتین؟)
اونایی که می خوان عروس شن ، عروس شن! اونایی هم که قصد داماد شدن دارن به
آرزوشون برسن! 
هیشکی با مامان باباش مشکل پیدا نکنه... اگه هستن سایه شون همچنان بالا سرمون
باشه...
دیگه خلاصه : هرچی آرزوی خوبه مال تو!
تابعد...!
پ.ن. ۸۹.۱۲.۲۲ :
به این نتیجه رسیدم که سال ۸۹ سال خوبی بود برام!
تعطیلات بین دو ترم (بین الترمین!)عالی بود!.
امتحان ۶۰وخورده ای سوالی نظریه های شخصیت ! که سوالا و گزینه ها اونقدر طولانی بود که وقتی دفعه ی اول میخوندمشون باید برمیگشتم سوال رو یه بار دیگه بخونم که یادم بیاد سوال چی بود!!!
درس روانشناسی تجربی که میخواستیم از بچه های یه مدرسه تست بگیریم ـ بامجوز آموزش و پرورش البته ـ که بابای مدرسه!!!!!!!!ما رو انداخت بیرون!باعث بسی شرمندگی بود!!!
اول که هیچکدوم از مسئولین نسبتا محترم مدرسه(دبیرستان!)تحویلمون نگرفتن! بعدش که گرسنگی(گشنگی) بر ماغالب شد رفتیم از فروشگاه مدرسه یه چیزی بخریم که از گشنگی نمیریم!!!!همون بابای مدرسه!(فراش!) دید ما مال اون مدرسه نیستیم گفت هیچی بهتون نمی فروشم شما اومدین اینجا خرابکاری کنین!من هر کیو نشناسم خرابکاره!!! منم واسه خالی نبودن عریضه گفتم آقا نترس!نیومدیم اغتشاش کنیم!ازقضا بابای مدرسه!به علت کهولت سن فقط سه حرف آخر اغتشاش رو شنید!و فعل رو هم مثبت دریافت کرد!(گلاب به روتون!) از فرط عصبانیت نزدیک بود منفجر شه! اومد دنبالمون که ضرب و شتم راه بندازه!!!!!!!! ما گریختیم....! و مسئولین نسبتا محترم مدرسه انگار نه انگار!!!!!
و کلی خاطرات قشنگ(تلخ و شیرین !)دیگه.
خدایا
آن نیستم که باید ، آنم کن.