دوست
دوست..
دوست....
دوست.......
با او می خندم...بر شانه هایش می گریم... گوش میدهد مرا... آرامش میدهد به من..
هست ! حتی اگر خبری از او نداشته باشم... یادش هست... مهربانی هایش هست.. لبخندش.. اخمش... قهقهه اش... قهرش... بی محلی هایش ... همه اش به دل می نشیند.
.
هرچند اینروزها دیگر بر شانه ی کسی نمی گریم.. دیگر کمتر گوش دیگران را با حرف های دلم می آزارم.. به قول خودمان دیگر دوست پایه ای برای دوستانم نیستم...! اینگونه راحت ترم و راحت ترند و چه چیزی بهتر از راحتی دوستان؟!
.
پ.ن. لا اله الّا الله و لا نعبد الّا ایّاه ، مخلصینَ له الدین و لَو کَرِهَ المشرکون.
حلول ماه شعبان، ماه خیر و برکت و شادی ، بر شما مبارک... التماس دعا.