....
دلگیرم از خموشی تقویم روی میز ..
از دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام ....
.
و زمانی که خاطراتت از امیدهایت قوی تر شدند .... بدان که دوران پیری ات آغاز شده است.
.
و چه غصه هایی که باعث سپیدی مویم شد درحالیکه قصه ای کودکانه بیش نبود...
.
حالم خوش نیست....
.
و هوا بس ناجوانمردانه...
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۱/۰۹/۲۶ ساعت 9:24 توسط ...
|